Ye Nafar

وسط این آدمهای سنگی

کوهم اما لک زده روحم

واسه اونی که توی دلم جاشه

کجاست؟ اون کسی که می‌خواست

تا قیامت هم نفسم باشه

منم و رویایی که رنگش رفته و پژمرده

منم و قلبی که ترک خورده

منم و دلشوره و بی تابی

یه نفر آرامشم و برده

یه نفر که نیست و نبودش خیلی واسم درده

قفسم تنگه نفسم سرده

به همین بغضی که خفه ام کرده

می دونستم که بر نمی‌گرده

کوهم اما لک زده روحم

واسه اونی که توی دلم جاشه

کجاست؟ اون کسی که می‌خواست

تا قیامت هم نفسم باشه