Ghasedak

مث عکس ماه روی آبی ولی دور

میشینم زیر آسمونه شب

تا بزنه و تو بکنی عبور

آخه تو مث بهاری که تمومی نداره

مگه میشه دلم تو رو تنها بذاره

میشم یه شمع که سوخت و سرپا نموند

چون همیشه عاشق یه پروانه بود

پر زد از اول قلبم

چون تو همونی که بدونه تو زردم

سبزم مثه غرور یه درختو

نمیذارم کسی بگیرتت از من

نمیذارم کسی بگیرتت از من

نمیذارم کسی بگیرتت از من

وقتی نگاه تو بهم زل زد

یه دریا عشق و تو‌ دلم پر کرد

یکی تو قلبم واست هل زد

دلم به جزیره دلت پل زد

شبای تیره دیگه با تو رد شد و رفت

تابستون اومدو با تو رفت دیگه برف

سخت نیست دیگه با تو زندگی

دارندگیه و برازندگی

پر زد از اول قلبم

چون تو همونی که بدونه تو زردم

سبزم مثه غرور یه درختو

نمیذارم کسی بگیرتت از من

پر زد از اول قلبم

چون تو همونی که بدونه تو زردم

سبزم مثه غرور یه درختو

نمیذارم کسی بگیرتت از من

نمیذارم کسی بگیرتت از من

نمیذارم کسی بگیرتت