Delam Goft

تویی که نفسم بودی

کسم بودی

تو هر لحظه گمم کردی

ببین حالا چه آشفتم

چه تیکه تیکه می افتم

شکستم پیش چشمام

نیش حرف مردمم کردی

دلم گفت که نمیدونی

نمیخونی نگاهم رو

دلم گفت که نمیفهمی

خستگی های تو راهم رو

نکردم باورش شد آخرش اینی که می بینی

دلو باختم

به بد ساختم

تو رو نشناختم

ای رسم بد آیینی

تو که ساده فراموش می کنی رویای دیروزم

چجور باور کنم باور کنی احساس امروزم

می ترسیدم ولی بازم دل و دادم به امیدی

خیال کردم که دنیای پر احساسم رو فهمیدی

دلم گفت که نمیدونی ، نمی خونی نگاهم رو

دلم گفت که نمی فهمی خستگی هایه تو راهم رو

نکردم باورش شد آخرش اینی که میبینی

دلو باختم به بد ساختم تورو نشناختم ای رسم بد آیینی

دلم گفت که نمیدونی،نمیدونی...

دلم گفت که نمیفهمی،که نمیفهمی...

نکردم باورش،باورش...

دلو باختم،باختم...

رسم بد آیینی...

دلم گفت