Ghatel

اون که قلبمو خون کرد

من کشتم اون کسی که تنها سهمش دلواپسی

از خودی و از هر کسی

حال و روزش درد

با هرکی خوبی کرد بدی دید

از هرکی میرنجید خندید

بغضش توو شب دیدنی بود

خواه یا ناخواه رفتنی بود

دستاش بی نمک بود و خالی

دنیاش عروسکای پوشالی

من راحتش کردم از این درد

دردی که رویاشو فلج کرد

من کشتم اون منِ صاف و ساده ی دل روشنِ

اونی که دم از عشق میزنه

اون که قلبمو خون کرد

من کشتم اون کسی که تنها سهمش دلواپسی

از خودی و از هر کسی

حال و روزش درد

من کشتم اون منِ صاف و ساده ی دل روشنِ

اونی که دم از عشق میزنه

اون که قلبمو خون کرد

من کشتم…

کشتم…