Basse Bargard

هر جا که میرم پیش چشمامی

بغضم مثل یه کوه سنگینه

یادت میوفتم نفسم میره

دنیای این روزای من اینه

یک لحظه چشمای تورو دیدم

تا پیش چشم همه زیبا شم

من واسه اون یک ثانیه باید

چند سال دیگه منتظر باشم

بسه برگرد من واسه تو عمرمو جنگیدم

مرگمو با چشم خودم دیدم

هر چی که هست تاوانشو میدم

بسه برگرد من جون ندارم واسه ی این درد

رفتن تو پشتمو خالی کرد از عمر من کم کن ولی برگرد

هر روز غرق این تبم

اما برای یک شبم این درد تکراری نمیشه

توو این همه آوار غم تا برنگردی رو دلم

این داغ میمونه همیشه