Mara Rah Makon

آغاز راهم چون به عشق تو رقم خورد

با من بمان تا انتها مرا رها مکن

در این سیاهی ای خدا مرا رها مکن

ای آشنا بی آشنا مرا رها مکن

با این هوا عمری نفس کشیدم ای خدا

میمیرم اینجا بی هوا مرا رها مکن

چو کشتی شکسته ای که غرق می شود

به حال خویش ناخدا مرا رها مکن

چو رود جاریم مگر تو مقصدم شوی

به دشت های ناکجا مرا رها مکن

مرا رها مکن چو برگ زرد کوچکی

به زیر پای بادها مرا رها مکن

مگیر مهر خویش را ز باغ باغبان

خدای من در این هوا مرا رها مکن

اگر چه عاشق کسی به غیر تو شدم

ولی به جرم این خطا مرا رها مکن