Soote Ghatar

از توی پنجره بازم میبینم کوچرو خیسه

دست بارون رو تن خیابونا شعر مینویسه

روی دیوار اتاقم صورتت نقاشیه

هیچ شبی نمونده هیچ وقت نور میاد فردا میشه

من میشم محو چشات وقتی که افتاب میزنه

رویاهام ماسه ایه موج که بیاد اب میبره

اشک روی گونه هات لطیف تر از خواب شبه

برای تو مردن و زنده شدن کار منه

قلب من شیشه ایه تو با نگات سنگ میزنی

تا میاد خاطره هات یادم بره زنگ میزنی

ناراحت این نبودم که شبام سیاه باشه

اگه ماه من بمونی به شبام رنگ میزنی

از توی پنجره بازم میبینم کوچرو خیسه

دست بارون رو تن خیابونا شعر مینویسه

روی دیوار اتاقم صورتت نقاشیه

هیچ شبی نمونده هیچ وقت نور میاد فردا میشه

من میبندم چمدونو تو گوشم سوت قطاره

میرم و دور میشم مثل بادی که خونه نداره