Zan

بخون از این غمی که تو این چشا میبینی

پُرم از این قیل و قال روزگاری که میگذره همش

تو سختی و گذشت چی موند برام از اون روزا که رفت و بر نگشت

بخون از خطوطی که رو این صورت جوون من از قصه ای میگه

که هنوز به هیچکسی تو دنیا وقت نشد بگم

این منم منم که با هر نگاه سرد مردم زخم شده تنم

آره این منم یه زن پوست و استخون و تن

عمری حسرت چه ها که موند به من

منم اون نگاه سرد حتی از یه رهگذر

قضاوت شده یه عمر به چشم بد

آره این منم یه زن

این منم یه زن

بیا ببین چی گذشت به من ببین ببین

منم همون همونی که درد تو کشید

ولی نذاشت که یه بار تو زندگیت ببینی ترسیو که عمرمو برید

دیگه گذشت اون روزای ساده پر کشید

موی سرم هر روز دارن میشن سفید

بدون یه زن تو سکوتش حرفایی بوده که هیچکسی تو خوابشم ندید