Setayesh

مثل یک کوری ام که عصاشو

داده به دست یک کرم شب تاب

آخه تو چی میدونی ازم که

رو تنم جای چنگال گرگه

پا گذاشتم رو قلبم که له شم

ما کوچیکا خدامون بزرگه

من برم هیشکی تنها نمیشه

بغض ابری برام وا نمیشه

طفلکی مادرم بعد من ...

بچگیم توپ چهل تیکه بودم

ته اون کوچه تاریکه بودم

خیلی سالا گذشت تا دلم ریشه زد توو وجودم

خیلی سالارو یادم نمونده

دورمم خیلی آدم نمونده

من هنوز حرف دارم با چشات درد و دل کم نمونده

زندگی عین دریای بی آب

من همش راه میرم بی تو توو خواب

مثل یک کوری ام که عصاشو

داده به دست یک کرم شب تاب

آخه تو چی میدونی ازم که

رو تنم جای چنگال گرگه

پا گذاشتم رو قلبم که له شم

ما کوچیکا خدامون بزرگه

من برم هیشکی تنها نمیشه ...