Bigharar

تو کوچهای سرده شب مردی میخونه بی قرار

تا با نگاهت بشکنه طلسمه سرده انتظار

تو لحظهای انتظار چشمای من مونده به راه

تا شبه من تموم بشه با خنده ی روشنه ماه

تا شبه من تموم بشه با خنده ی روشنه ماه

از شعره تنهای پرم, تو لحظهای بی کسی

یه دریا بی قراریم وقتی تو از راه میرسی

ای یاور همیشگی چیزی بگو حرفی بزن

تنهاییم و ازم بگیر برس به داده دل من

نگو تمومه عاشقه به خطه آخر رسیدن

تو اینه عروسکا با یه اشاره میشکنن

نگو که عاشقانه قصه ی تکراری شدن

حتا دیگه اینه ها انگار یه قابه خالین

وقتی که حتا یه نفر به فکره عاشقانه نیست

اسمه من و زمزم کن تو کوچهای شبه خیس