Zakhme Kari

دلم خونه از این تقدیر شوم

دنیا باهام بد کرده هر بار

غمم یک بغض دامنگیره

که زده فریادمو صد کرده هر بار

به چی دل خوش کنی وقتی که درد

مثل یه سایه هر روز و هر شب همراهته

به کی تکیه کنی که درد زخم رفیقان رو شونه هاته

به عمق درد من دقت کنی تتهاتر از قبلم عمیقا

دیگه کسی دلواپسم نیست

سفر درد من دور از تو و تنهایی مطلق

چرا باید برم کمرنگ شم

هی زندگی یعنی بسم نیس

به چی دل خوش کنی وقتی که درد

مثل یه سایه هر روز و هر شب همراهته

به کی تکیه کنی که درد زخم رفیقان رو شونه هاته