

Song
·
5 mins 14 secs
·
Jan 30, 2018
دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم
دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم
رای او دیدمو رای کژ خود افکندم
نای او گشتمو هم بر لب او نالیدم
او به دست منو کورانه به دستش جستم
من به دست وی و از بی خبران پرسیدم
ساده دل بودم و یا مست یا دیوانه
ترس ترسان ز زر خویش همی دزدیدم
ترس ترسان ز زر خویش همی دزدیدم
دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم
دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم
از ره دخنه چون دزدان به رز خود رفتم
همچو دزدان ثمن از گلشن خود میچیدم
شمس تبریز که نور مه و اختر هم از اوست
گرچه زارم ز غمش همچو هلال عیدم
او به دست منو کورانه به دستش جستم
ترس ترسان ز زر خویش همی دزدیدم
دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم
دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم
از ره دخنه چون دزدان به رز خود رفتم
همچو دزدان ثمن از گلشن خود میچیدم
شمس تبریز که نور مه و اختر هم از اوست
گرچه زارم ز غمش همچو هلال عیدم
او به دست منو کورانه به دستش جستم
من به دست وی و از بی خبران پرسیدم
ساده دل بودم و یا مست یا دیوانه
ترس ترسان ز زر خویش همی دزدیدم
ترس ترسان ز زر خویش همی دزدیدم
دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم
دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم