Navai

نوایی نوایی نوایی نوایی

همه با وفایند تو گل بیوفایی

غمت در نهان خانه ی دل نشیند

بنازی که لیلی به محمل نشیند

به دنباله محمل سبک تر قدم زن

مبادا غباری به محمل نشیند

نوایی همه باوفایند تو گل بی وفایی

مرنجان دلم را که این مرغه وحشی

زه بامی که برخواست مشکل نشیند

بنازم به بزم محبت که آن جا گدایی به شاهی مقابل نشیند

به پایت خلد خار آسان برارم چه سازم به خاری که بر دل نشیند

به دنباله محمل چنان زار گریم که از گریه ام ناقه در گل نشیند

خوشا کاروانی که شب راه طی کرد دم صبح اول به منزل نشیند

نوایی نوایی نوایی نوایی

همه با وفایند تو گل بی وفایی

الهی بر افتد نشان جدایی