Ghazalak

زورق رهایی تو چه جوری به گل نشست؟

ای نگین از همه ستاره ها ستاره تر

راست بگو سنگ سقوطو کی به پرواز تو بست؟

ناخوشم ناخوش ناخوش بی خود اما خود تو

داره من کم میشه از من میرسه تا خود تو

کی برای شونه هات غزل می بافه جای شال

جز من من کیه نزدیک مث تن با خود تو

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد

غزلک شکستنت کار من و ما که نبود

بغض تو گریه تو کار غزلها که نبود

غزلک هرچی که هست بدجوری خوبی واسه من

هرچی بود شعرای من محض تماشا که نبود

اگه تن پس می زنیم حرمت عشقو نشکنیم

اگه چاوش نشدیم به شب شبیخون نزنیم

اگه من جفت تو نیست ترانه اندازه توست

تو شبای بی کسی ما همه دنبال منیم

غزلک یار اگه آوار تو شد گریه نکن

اگه بر حق شدنت دار تو شد گریه نکن

اگه هر پنجره دیوار تو شد گریه نکن

یا پرستار اگه بیمار تو شد گریه نکن

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد

غزلک قشون قشون ستاره دنباله تو

همشون عاشق بدبخت و هزار ساله تو

پس کدوم گردنه بندی حرمت راهو شکست

که نمی رسه کسی به داد شب ناله تو

گلکم بهار بی تو مرگ پاییزیمونه

تن تنهاییمو گل زخمهای تو می پوشونه

کاری از دست غزل بر نمیاد، آینه دار

که حضورت غزلهامو خط به خط می سوزونه

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد

شبدر پرپر از اقاقیا سر غزلک

از غزل گریه به بغض من خودی تر غزلک

دلکم حریق ابریشم این رفاقت و

زیر بارون غزل نداره باور غزلک

غزلک هرجا برم ترانه یعنی اسم تو

خط هر منظره از جنس خطوط جسم تو

ته هر کوچه بن بست غزل خونه تو

همه کس به اسم تو قصه ما طلسم تو

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد

گریه نمیاد به چشمات نمیاد

گریه نمیاد به چشمات نمیاد

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد

غزلک گریه نکن،گریه به چشمات نمیاد