Intro (Amadebash)

واسه همه‌مون عزیزِ تنبلی

من خسته شدم از این لگن

که هر روز تو سبقت آیینه‌شو می‌شکنم

می‌خوام اون روزو که مهم نیست رقم

بنویسم «شد» رو گل‌گیر عقب

می‌خوام اون روزو ببینم به چشم

که نگی سرنوشت، بگی با دست نوشت

بگی آخر گرفت

عین همون که نگاه می‌کرد تو عکس بهش

رَم کن، باید رَم کنی آدم

من اون شیر که گرگ و ببر رو می‌گادم

فقط یالمو تو سلمونی دادم

بالاخره من باشی باید فرق کنی یا نه؟

سرتو ننداز پایین

یاد بده به همه رو سر جا داری

واسه خودت اونقدر آقایی

که عرشی، حتی باشه تو دستات خالی

یه روز بشه ببینی انجام دادی

اعصاب داری، سر صاحب کاری

رفیقات همراهت بالان، همراهت پایین

می‌ریزی سیگاراتو سطل آشغالی

آرزو می‌کنم واسه جفت‌مون

که بمونیم این سِریو پای قول‌مون

آماده باش باشیم چنان

نگن از باباش بود

بگن کار و عُرضه بود