Dooset Nadaram

هر دفه یکی در میزنه عکس تو میاد به یاد من

که میومدی با یک گل سرخ دم دمای صبح سراغ من

چه بچه‌گونه نیگام می‌کردی نگاتو باور می‌کردم

دوباره می‌رفتیو من تو سوکوتم گلاتو پرپر می‌کردم

گلاتو پرپر می‌کردم

برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی‌خوام بیارم

برو دیگه نمی‌خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم

برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی‌خوام بیارم

برو دیگه نمی‌خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم

قصه‌های منوتو تمومه اما یه روز تو تنها میشینی

حریر عشق گذشتمو از تو آینه‌ها میبینی

اما دیگه نیست اون که اشکاتو می‌بوسیدو تو براش نفس بودی

اون که براش فرش زمینو یه سایه‌بون با تو بس بودی

برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی‌خوام بیارم

برو دیگه نمی‌خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم

برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی‌خوام بیارم

برو دیگه نمی‌خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم