Avaze Ghoo

منم سراغتو گرفتم دوباره هر بار

از بطرای دم بر

از گلای هر باغ

کردم دنبالت پرواز

ولی‌ غرق شدم هر دفعه مرداب هر آب

تا که بهم گفتش خدای ابرا

رسید دوران تنهات

یادتِ میخواستیم دریاچه دریاش

میکردیم میشدی دس پاچه شبا چت

نمیخواست بگیرن از قارچ رنگا شکل

تا که میرسیدش فصل کوچمون

میگفتی‌ آدم نشو کل پوک بمون

برامم تا هفت صبح بخون

رفتیو موندن غازای دور

تو این سینه قلبی نیستو آواز پر

سر میدم آواز قو

تموم شده داستانمون

رفت تو غصه ها جاودانه موند

دیدی زود دست سرنوشت

تورم از دست من گرفت

رفت و پر کشید به سمت آسمون

هنوز صبا آفتاب میکنه طلوع به یادت

خورد میشد پیشت حتی غرور کاذب

بعد رفتن تو خورد این غروب به نامت

من ترسو دوست داشتم سقوط کنارت

روی ملودی باد توی ارتفاع رقص میکردیم

چندتا دیوونه مگه مثل ما هست

از اون بالا میکردیم با هم پایینو نگاه

چون که هیچوقت نبوده توی این قصه ها ترس

بودم مست صدات و محو چهرهی زیبات

که یه روزی گفتی ته قصه رسیدا

الان بغضم میشکنه وقتی اسمت که میاد

اشک‌ چشمام خشک میشه و برکه سیراب

فقط قول دادی بهم هر وقت ابرا که بارید

مواظب خودت هستی بی من هر جای راهی

الان آرزوم بود کنارت یه پرواز خالی

نیستی سر میدم آوازتو تنها حسابی

سر میدم آواز قو

تموم شده داستانمون

رفت تو غصه ها جاودانه موند

دیدی زود دست سرنوشت

تورم از دست من گرفت

رفت و پر کشید به سمت آسمون

سر میدم آواز قو

تموم شده داستانمون

رفت تو غصه ها جاودانه موند

دیدی زود دست سرنوشت

تورم از دست من گرفت

رفت و پر کشید به سمت آسمون