Aghooshe Sard

آن مشعل خاموش را گفتم رها کن

مقصد ندارد واره ها من را صدا کن

آغوش سردم پر شد از شوریده حالی

مست جنونم با حضورت باورم را جابجا کن

هجرت امانم را بریده بی سرانجامم

گفتم نجاتم ده از این دنیای بیکارم

رفتی که من پنهان شوم در آه پنهانی

مقصد تو بود این چنین من را مرنجانم مرنجانم

این برف آخر در وجودم رخنه کرده

یاد تو هم پیمانه ام را تشنه کرده

این حسر غربت برنهایت پینه کرده

دوری تو قلب مرا صد تکه کرده

دوری تو قلب مرا صد تکه کرده

هجرت امانم را بریده بی سرانجامم

گفتم نجاتم ده از این دنیای بیکارم

رفتی که من پنهان شوم در آه پنهانی

مقصد تو بود این چنین من را مرنجانم مرنجانم