Gerye Nakon

پاک کن اشکای روی گونه هایت را

که گریه به چشمان زیبای تو نمیاد

ز خاطر ببر تو آن روزهای ابری را

نگو که سوخته ای خورشید را برده ای از یاد

گریه نکن گریه به چشمانت نمیاد

این من عاشق اشکای تو رو نمی خواد

تو ببین وقتی بهانه میزند آرام بر در این خانه من

خانه من، میگیرد آرامش از تو هستی من ترانه من

تو ببین وقتی فغان این زمانه میشکند خلوت شبانه من

شبانه من ،میگیرد آرامش از تو ناجی من ترانه من

وقتی که اشک را

در دل آن ابر بارانی

زیر آن آسمان طوفانی

دیده ام بر گونه ی چشمان گریانی

وقتی آن آفتاب سوزانی

یا که مهتابی و پنهای

وحشت سیل خروشانی

بر دیده ی این همیشه شیرین

باز ... سوز گریه ی تو

توی شعله غم