Marde Sargardan

مرد سرگردانه این شهرم

همدمی گمگشته را جویم

قصه ها دارد دل تنگم بشنو امشب قصه می گوید

مرد سرگردانه این شهرم

همدمی گمگشته را جویم

قصه ها دارد دل تنگم بشنو امشب قصه می گوید

یک شب از شبهای تابستان ناشناسی از سفر آمد

با نگاه پر غرور خود آتش را در دشت جانم زد

دور از آن دنیای تاریکی ما دو مرغ همسفر بودیم

غافل از اندیشه فردا روز شب با هم بدر بودیم

یک شب بارانی پاییز آسمون رنگ جدایی زد

او سفر کرد از دیار من پا به عشق و آشنایی زد

مانده ام تنها و سرگردان او نشان از من نمی گیرد

رفته ام از یاد او اما یاد او در من نمی میرد

مرد سرگردانه این شهرم

همدمی گمگشته را جویم

قصه ها دارد دل تنگم بشنو امشب قصه می گوید

مرد سرگردانه این شهرم

همدمی گمگشته را جویم

قصه ها دارد دل تنگم بشنو امشب قصه می گوید