Royayi

جایی رو خواب دیدم که همه چیش از عشق بود

جایی که هنوز توش مردونگی ارزش بود

جایی که آدماش حتی اگه تو فقرم میسوختن

ولی به هیچ قیمتی همدیگرو نمیفروختن

دیدم هیچکی احساس تنهایی نداره

همه دلسوزن بی کسی معنایی نداره

آدماش واسه هر چی میخوان تا گور نمیرن

ماشین خوب که میبینن فوش ناجور نمیدن

دیدم هیچکی جوونی رو به خاک نمیده

پول به ساقیه مواد تو پارک نمیده

هیچ هرزی به ناموس کسی نزدیک نمیشه

هیچکیم به جرم عاشقی دستگیر نمیشه

آدما خوشحالن همیشه عیده

همه چی آزاده به غیر گریه

کار حلال از هر شکلش ننگ و عار نی

همه آزادن اما هیشکی بی بند و بار نی..

همه چی مهربون بود

شبا مهتایی روزا خوب پر نور

با این حال همه دوست داشتن امروز بگذره

.. آخه میدونستن که فردا از امروز بهتره

دنیا آروم ..

پرواز و عشق

اینجوری دنیا ، دنیا میشه

شبها مهتاب

قلبا از عشق

چی میشه دنیامون رویایی شه

کاش میشد رویایی شه..

این شهر پر از آدما ی خوبه

پر از با مرامه درویش تو خونه های دوبلکس

روزا تو شادیاشون همه رو راه میدادن

به هر کی حرف حق میزد سالن اجرا میدادن

دیدم هر کی واسه خودش یکی رو داشت که

نمیتونه اصن ازش جدا شه

حتی اون که به خاطرش یه عمره من عاشق نمیشم

اومده و میخواد بمونه پیشم

هیچ جایی این دنیا جنگ و خون نیست

هیچکی زیر خط فرق یا لنگ نون نیست

با اینکه پول زیاد اصن ملاک نمیشه

ولی فقیرترینشون سوار پراید نمیشه

اینجا لازم نیست که به هم ریاست کنن

واسه مال دنیا تظاهر به دیانت کنن

آدماش نمیدونستن که دروغ چیه

حتی بلد نبودن که به هم خیانت کنن

دیدم خداش پولی نیست بهشت زوری نیست

همه با همن هیچکی دنبال دوری نیست

اینجا صفای هر دین و رنگ و ارزش یا هدف

همه واسه انسانیت ارزش قائلن

من خدا رو تو جود آدماش دیدم

خدا رو تو تک تک کوچه هاش دیدم

دیدم همه ی ذراتش بندگی میکرد

من خدارو دیدم

تو این شهر زندگی میکرد

من خدا رو دیدم..