Hanuz Hast

بارون میزد میشد چشامون خیس

یاد من موند تو یادت نیس دیگه

انگار اون خاطره منم!

تو صدام یه غمیه الان که یادش نیس

همه حواسم به تو

نگاه این دستا بغلم که شد

از اون موقع تنهام نموندم

ولی حواسم هست که ندارم تورو،نه!

شدی از همه چی خسته

یه مُرده مونده بود روی تختت

نمیزد ضربانه قلبت دیگه

بیبی اون هنوزم هستش

اون حس هنوزم هستش

اون درد لعنتی،لب سرد و فکر گرم و درگیر

با یه تیغ روی گردنم

هنوزم هستش

شبا که سردم بود

دستات تو دستم بود

نگاهم به لبخندت

نگاهت به در بند بود

نرفتی بود ولی جای خالیت

رفتی گذاشتیم منو با یادگاریت

هنوز به یاد کاری که کردم موندم

میرم تو بمون با یه جای پُره خالی

نزدم حرفی که بخواد باشه واست بد

من و تو ما بودیم نه! فقط به هم ربط نداشتیم

وسطِ قلبتم موند اگه ترکت کرد اون

نمیره حرفات خودتم بری

نمیگم چقدر ازش خسته ای

پاک نمیشن این اشکا از روی گونم

بزار بمونه یادت میخوای بگی بم نروووو

رفتی بعدش سر بزن بم

بدونم خوبی واسم بسه

بازم برم هرجا

تا اون سرِ دنیا

هنوزم هست عشقت