Baraye To

گیجم پریده عقل از سرم

اشکم چکید آروم تا

این ورس و نوشتم توی دفترم

به خودم میگم آروم باشم

آتیشِ ولی میشه گلشن

امشبُ برو سر کن تا صبح

میپره از سرت از فرداشم

مغزم پُر کلمات تار و

قلبمو داره میکشه به دار

عین تو سنگدل ندیدم

شاید باشه یک از هزار

حالا هر چی حال خوبه عشق و حال و هوله

برای تو

رفتی ول کردی دلو

ولی من دلو جونو کردم فدای تو

رفتنت , باید بدونه زندگیم‌بی تو تمومه

اون که پای تو نفس داد حالا قصه اش ناتمومه ,

رفتنت باید ببینه بعد تو, کی مونده تنها

اون که رفت تو بودی اما اونکه مرده منم اینجا

جسمم اینجاست روحم جای دیگه

فکر نبودنت آزارم میده

از درد دوریت باز شبزده شدم

حال دلم هی بدتر میشه

همه اینا ولی بهتر میشد

اگه نمیرفتی واسه همیشه

ببین سیاه شده روزگارو منم

دارم میرسم به زوال تنم

صبح تا شب چشم به درم که

شاید بیاد لحظه ی وصال چون

ذهنم شده تیکه پار

زندگیم روی دور کندو

بیدارم شبا عین جغد

رفتی ولی اینو بدون که

اون عاشق قدیمی مرد

روز دل مردن برای من,

خون دل خوردن برای من,

دور شدم از قلب بی رحمت

سرد و تاریکی بهار من

راه بی رویا مسیر من

روح بی فردا حضور من

رد شدی رفتی نفهمیدم

شد عبور تو غروب من

پرسه در کوچه برای من

عشق تهش پوچه برای تو

به سقوط من نگاه کردی

من به قربون چشای تو