Ba Man Ghadam Bezan

سکون مرگ انسان بودنه حرکت دلیله آغازه

یا آیینه رو بشکن یا فکرارو ازش بکن با احساس و قدم

امشب با من قدم بزن امشب باش

با من بیا به حرمت صدا و خوندن

از خون و بودن غرور موندن

از جون تو راه هایی که پر از غربت بود

عابر شدن که جرات بود بالا رفتن رویا بود

زمین نخوردن قدرت بود زمین نخوردیم

با من بیا به حرمت نگاه هنرمندی که رنجی نداشت رنجیندنش

واست ندیدی جنگیدنش رو ندیدی ترسیدنش رو

ندیدی شاید یه روزی فهمیدیش

شاید یه روزی فهمیدمش

باهام بیا تا نخشکه اونچه کاشتیم هنو نمرده

کسی دیگه نپرسه

میتوم بپرسم به حرمت اون هنرمند که از ترس نمرده؟

شاید اصلا نبرده ولی برچسب نخورده

بیا حتی اگه دوره اگه سرت رو تنت مغروره

شب قدم بزن از جونت اگه شب قدم زدن ممنوعه

تو راهی که آروم نمیشد هیچی بهتر از قانون نمیشد

بیا به حرمته له کردن قانونی که به قانون نمیخورد

با من قدم بزن من.هوای تو رو نفس میکشم

دست بیار به سمتم از کله دنیا دست میکشم

دلیل بیداریه توی شباهای منن روزای تو

حرفه ای ترن قاب بسته روی لب های منن گوشای تو

با من قدم بزن محدودیت دیدته

نه کشور نه دینته نه کله سرزمینته

وقتی چشات خوب ببینه

کسی نمیتونه چوب بچینه

تو چرخه چرخ بزن تو.چرخه چرخ بزن

با من بیا به حرمت سنگایی که هست دور پامون

دیدنی که از تو چشامون

به حرمت دشمنامون

آزاد بودنو حس کنیم

یه قطره بسه از کله بارون

به حرمت تفاوت ما با هم دوره هامون