Kalameye Oboor (Ft Pishro & Owj)

پولدار بشی کنی مادیاتو حضمش

شایدم حمله بکنن جانیا به تختت

پشت کنسرتت ماشینا به صفه

دنباله پرابرو خالیا به چپت

دنیا پره خوبو بده،پره مو و کنه

اما کاره ما خلاف زندگی تو روزو شبه

تمام زندگیا تو دودو دمه

میشه خدا بودو واسه بارون آسمونو زدش

کسی نمیپرسه چیه رازه بوی گندت

اگه گند نباشیم غم میریزن تو قلبت

میپاشن به اسمتو میرینن تو مغزت

منم بیخیال امو میزنم تو خلصه

پرسه

بیا که مال ماء خورشید

من هنوز امید دارم

همه مون قرصیم

همه مون صبحیم

همه مون مشتیم با هم

سیک تیر

نرو تو مخه من،کیف جیب

تمام روز من میگذره با این دوتا

نه چتمو نه معتاد

دنیایی که داریم ماله یه خداِ نه دوتا

نه اینکه من بدمو تو خوبه خوب نه حاجی

دنیای تو قشنگه اما توی نقاشی

دنیای من کثیفِ آدمای توشم

به فکر جیبو رسیدن غنیمت تو جنگ

بالای سرمونم هردو که یه رنگه

مالِ تو که صافِ همون آبی رنگ قشنگِ

کسی نی که حاجی واس برد نجنگه

از خودت بگیر تا اون نشه خور زرنگه

فرق ما تو باخته هاست

تو دادی رفت من دادم بالای ساخته هام

هه))

جای اینکه رویامو پازل بچینم

ترجیح میدم حقیقتو واضح ببینم

بیا که مال ماء خورشید

من هنوز امید دارم

همه مون قرصیم

همه مون صبحیم

همه مون مشتیم با هم

تشنه نوازشو لالاییه مامان

روز به روزم داره سنم بالا میره داداش

اصن حنجرمو واسه کی باید من جر بدم

عاشق کی باشمو اصلآ به کی باید دل بدم

اگه باشی توی خیابونا لاشخور

یهو دیدی پولو جیبت تو همرو باد برد

هه هه اونقدی خنده داره که یهو سر پول مواد

میفروشی حتی پالتوووت

همیشه دوس داشتی تو یجورایی سر باشی

حتی به خودتو دورو وریاتم شک داری

را میده قلم

پا میده قلم

تا کلمات پا پیچت بشن

بگی گاییده طرف

ببین حاجی ادا در نیار

شبیه اونا نباش که هستن برادر نما

همش داری میگیری فازه لاتی

اما تو هیچی نیستیو یه پا خایه مالی

تو به سگای دورتم هنوز داری باج میدی

ماهم با بنزین بالا سره باراباس تو تاریکیتا بزنیمش آتیش

خیابون رنگ خون بشه و توئم بشی قاطیش

نشین و پاشو لاشی

بیا که مال ماء خورشید

من هنوز امید دارم

همه مون قرصیم

همه مون صبحیم

همه مون مشتیم با هم

من تنها مثه ماهی توی تنگ

فکرم دریاست نه که آبه توی حوض

این مغزه نیمه پر

یه افسری که خورد

تازه فهمیده جنگه پس ضریبه برد

بالا نرفته میبینی که پائین اومد

تمام عمرتو دادی و وایسادی تو صف

تا دری بازشه که بری

نماش باشه دلی

هنوز مهاجری

چه قدر کس و شعری

هه

امثاله من حساب طرقیاش

نه شبیه توئه نه کوچیکه مثله بقلیات

من میخوام آزاد بگم

با داد راز بگم

و اسممو با ص صات ضات بگم

جوابه قانونارم دله من میده

من دوست دارم ریسکو با دیده سنجیده

کشته هارا تو قبر

سوختکارو جا حرف

سختیه پیچ با یه انتهای راحت

من دوست دارم اینارا چون حقیقته

قانونه دله من شبیه قانون طبیعته

که میگه دوست داری بکن

هنوز داری کپن

تو زنده برای یه زندگی کپلهه

هه هه هه