

Song
·
3 mins 8 secs
·
Mar 16, 2016
من و تو هر دو توو اسارتیم ، من اسیرِ یه سر تو اسیرِ یه دست
من و تو هر دو بدون تصمیم ، من و تو هر دو حاضرِ تقدیر
دِل به من نبند من یه روزی توو بادم ، یه روز زیرِ شونه َم یه روزی آزادم
تقدیرم این بود نگاهم کنی ، هِی بلند شم و تو کوتاهم کنی
کُندی نکن کارِ تو بریدنه ، نترس کارِ من دوباره رویینده
اگه نَبُری و دم ا جنگ بزنی ، شاید یه گوشه توو انبار زنگ بزنی
این منم یه آه زندونیِ سر ، یه روز سیاه یه روز سفید یه روز مرگ
صدای دستایِ آهنیت رسید به گوشم ، وقتی اومدم بیرون از زیرِ تِلِ سر
-آزادی چه بی تصمیمی، توو این سلولایِ توو در توو یه بیماری آه
زندونیا زندون بانِ زندونیایِ زندون بانِ زندونیان
آخ آزادی بی تضمینی ، توو این سلولایِ توو در تووی بیماریا
زندونیا زندون بانِ زندونیایِ زندون بانِ زندونیان
-زیرِ تِل کنارِ باقیِ موها ، توو آرامش اَلَکی چروکیدم
دستام سپرِ سرم شده بود اما ، زیرِ این سنگر دروغی پوسیدم
من یه تارِ مو پُر از تَرک مرفینِ تِل تن به حقیقتِ فردا قیچی دادم
تویی همون قیچیِ خسته از بریدن ، پُر از فریاد نمیخوام قیچی باشم
من و تو هر دو توو اسارتیم ، من و تو هر دو زخمیِ عادتیم
شاید با بریدنات بیمه شَم ، تویِ آینه یِ تکرارت دیده شم
زندونیا زندون بانِ زندونیایِ زندون بانِ زندونیان
آخ آزادی بی تضمینی ، توو این سلولایِ توو در تووی بیماریا
زندونیا زندون بانِ زندونیایِ زندون بانِ زندونیان
-زیرِ تِل کنارِ باقیِ موها ، توو آرامش اَلَکی چروکیدم
دستام سپرِ سرم شده بود اما ، زیرِ این سنگر دروغی پوسیدم
من یه تارِ مو پُر از تَرک مرفینِ تِل تن به حقیقتِ فردا قیچی دادم
تویی همون قیچیِ خسته از بریدن ، پُر از فریاد نمیخوام قیچی باشم
من و تو هر دو توو اسارتیم ، من و تو هر دو زخمیِ عادتیم
شاید با بریدنات بیمه شَم ، تویِ آینه یِ تکرارت دیده شم
اما واسه من یه راهِ دیگه هست ، شاید سقوط شاید ریزش َم
این سقوط آغازِ آزادیه ، باید بتونم بیخیال این ریشه شم
یا که توویِ دستِ باد مسموم نیفتم ، آخ که رهایی حقیقتی نیست
من و تو طبیعتمون مخالفِ همه ، قرارمون اونجا که طبیعتی نیست
-آزادی بی تضمینی ، توو این سلولایِ توو در تووی بیماریا
زندونیا زندون بانِ زندونیایِ زندون بانِ زندونیان
آخ آزادی بی تضمینی ، توو این سلولایِ توو در تووی بیماریا
زندونیا زندون بانِ زندونیایِ زندون بانِ زندونیان