Daman Keshan

دامن کشان ،

ساقی می خواران

از کنار یاران مست و

گیسو افشان ، می گریزد

در جام می ، از شرنگ دوری

وز غم محجوری ،

چون شرابی جوشان ، می بریزد

دارم قلبی لرزان ز غمش

دیده شد نگران

ساقی می خواران از کنار یاران مست و

گیسو افشان می گریزد

دارم چشمی گریان به رهش روز و شب

بشمارم تا بیاید

آزرده دل از جفای یاری

بی وفا دلداری

ماه افسونکاری ، شب نخفتم

با یادش تا دامن از کف دادم

شد جهان از یادم

راز عشقش را در دل نهفتم

از چشمانش ریزد به دلم