Man Ba Toam

من با توام پشت همین پلک‌های بسته

از آخرین برفی که تو اسفند اومد

یادم میاد وقتی نفس‌های من و تو

مثل خیابون زیر بارون بند اومد

هنوزم بی هوا وقتی اون لحظه‌ها

تو رو یادم میاد نفسم می‌گیره

اون همه خاطره سخته یادم بره

تو به خوابم میای، شب از اینجا می‌ره

می‌خوام فقط یه بار دیگه اون کسی که

دلواپسی‌هامو نفهمید و ببینم

تو این شب قطبی که فردایی نداره

بیدار می‌مونم که خورشید رو ببینم

هنوزم بی هوا وقتی اون لحظه‌ها

تو رو یادم میاد نفسم می‌گیره

اون همه خاطره سخته یادم بره

تو به خوابم میای، شب از اینجا می‌ره