Mane Bi Del

دیر اومدی ای رفته

طعمت از دهن افتاد

دل، دلزده شد از تو

آهنگ تو رفت از یاد

دیر اومدی ای رفته

تصویر تو لیلی نیست

ضجه ات رو شنیدن تلخ

اما به تو میلی نیست

پر گریه به یادت هست

گفتم که نفس بردی

رقصان مثل پر در باد

رفتی غزل افسردی

پر گریه کجا بودی

وقتی که دلم می سوخت

وقتی که یه اقیانوس

هر اشک رو به اشکی دوخت

من بی دل به چه جرمی

از تو هی شکنجه می شم

من که با تمام زجرت

خاکتم، مثل همیشم