Sayeye Khorshid

تو سایه ی خورشیدی

تو بوسه ی در بحران

تو دلهره ای آرام

مهتابِ تر از باران

آرامش طوفانی

می سازی و ویرانم

رسوایی راز آلود

می پوشی و عریانم

من حادثه بر دوشم

من عشق نمی دانم

در هیچ تمامم کن

تا زنده شود جانم

ای واژه ی بی معنی

رویایی بی تعبیر

آغاز ترین پایان

آزادترین تقدیر

من را تو به خود خواندی

معشوقه ی ناخوانده

دل را به ازل بسپار

یک دم به ابد مانده