Like Home

شبیه خونه

تو رو میبوسم و پرپر میشه پاییز این خونه

بهار خنده های تو به یاد دنیا می مونه

.

به تو برگشتم از فصلی که بی رویا و مبهم بود

که چشمای قشنگ تو شبیه سرزمینم بود

.

کنار من بمون تا شب دوباره با تو زیبا شه

که عشق تو شاید تنها مجال عمر من باشه

.

یه موجم که توی دستات میتونم شکل دریا شم

شاید تقدیر من اینه که عمری غرق تو باشم

.

من اینجا تو ی این توفان یه لحظه از تو نگذشتم

کنار تو به سمت عشق به سمت خونه برگشتم

.

به من خو کن تا هر لحظه م با خوشبختی تصور شه

تموم تلخی دنیام با رویای عسل پر شه

.