Ghesseye Ma

من واسه همه صلح میخوام

شعرام نداره مهر نیاز

هر چقدر میشینم فک میکنم

نوشتن آخه جرم نی باز

من جا همه از خودم عذر میخوام

که ندارم یه دونه پشتیبان

تصویرمم تو مردم

آدم بدس که همش فحش میداد

یه عمر طول کشید تو خونوادم جا بندازم رپ چیه

یه عمر من صبح تا شب عین دیوونه ها مخم درگیره

یه عمر همش نفی میشم قلمم غرق تشویشه

یه عمر همش سردرگمم میخوابم شبا با سرگیجه

من احترام میخوام از همه

من جهتم عکس نسلمه

من اونم که فکر میکنه

نمیرم دنبال مقلطه

من بیشتر از اینا حقمه

آرزوم اجرا توی شهرمه

بریزیم بکنیم سالن و پر

الان لبریز کاسه ی صبرمه

چرا های بی جواب تو مخ من پره

یه سری سوال میکنه همیشه کلافم

چرا همش باید تظاهر کنم

به چیزی که نیستم و عقیده ندارم

چطور اونی که میزنه چه چهه

سهمش سوت و به بهه

چطور آکتورا سر فجر همه

شر میشه روی فرش نره

چطور رو صحنن یه مشت عمله

چرا فیلترینگ فقط سهممه

یکی بگه جرم من

از قلبمه یا از مغزمه

چرا همرام همش ترسمه

چرا حکم جلبم دستمه

من که توی مردمم

چرا میگیرن سمتم اسلحه

چرا قانون قانون جنگله

چرا هر چی رپره معطله

چرا جای مذاکره

همش پاک میشه صورت مسئله

چطور جای اونا توی دفتره

چرا جای ما ها روی جدوله

همه بزنن حرف دل

ولی ما خفه خون که شر نشه

میگن هنرمند بلامصرفه

همش فرافکنی و سفسطه

کی قراره خلاص شیم

از این بازی های لوس و مسخره

تو این سالا کی بهمون سر زده

میگن اچی کوتاه بیا جو نده

داشی زور داره بچه این خاکم

ولی همش بهم میگن غرب زده