Virooneh

وقتی تو رفتی تازه فهمیدم

این شهر بدونِ تو یه ویرونس

تو تک تکِ خیابوناش گشتم

فرقی نداشت بیرونِ یا خونس

فرقی نمیکرد واسه من انگار

روزام چجوری داشت سرمیشد

هرروز عکساتو همش دریا

دریا همش طوفانی تر میشد

تو خونمون مثل زمستونه

چون گرمیِ نگاتو کم داره

بعضی شبا یادم میره گرما

از بس که دوریت لرز میاره

هرشب با رویاهات من زندگی کردم

هر سال واسه عشقت دیوونگی کردم

با تک تکِ عکسات خوابیدم

هرشب با عکسات دیگه هم تختم

برگشتنِ تو دیگه ممکن نیست

من دیگه با عکسات خوشبختم