Donyaye Man

خودم کردم خودمو تو تنهایی جمع

الآن قطره ام و یه روزی دریا میشم

نشدن معنی نداشته برام هیچوقت

مسیرمو خیلی خوب میشناسم

نمیذارم بره اصلا چوبی لا چرخ

حواسم جَمعه که کجام الآن

من غرورِ بی جا رو دور میندازم

میسازم دنیای رنگی تر

نه ، نمیده مشکلات تغییرم

اینو بدون آینده ای میسازم

که هیشکی ندیده حتی شبیهش هم

آآ ، خیلی وقته کَندم از همه چون

من چشام خیره به یه هدفِ گندست

خرابه ترمزم میرم جلو

باختو نمیشناسم فقط نسخ بردم

[همخوان]

تو دنیایِ من، نمیشه چشما خیس

همه آدما میگیرن انشا بیست

سوژه ی تلخ واسه ی لنزا نیست

تو دنیایِ من، دور نمیشه سینه ها از هم

پر نمیشه سینه ها از غم

تنها نمیشه نیمه راه دستم

[قسمت ۲]

تو دنیایِ من، باید بدوئن رویاها دنبالِ من

گوشِ دنیا رو پُر کنه صدایِ من

همه فردا ها بیفتن به پایِ من

هیشکی نرسه حتی به خاکِ پام

آدما بفهمن حرفامو با نگاه

فکر فرداها نکنه زا به راه

خوابمو نبرن اَ چشام عابرا

تو دنیایِ من، آدما نمیخورن زمین را به راه

میخنده خدا همیشه

آدما نمیزنن همو اَ ریشه

حالِ همه خوبه از این حالِ خوب هم

نمیدرن تنِ آبرویِ هم

آسمون آبیه صورتا سرخ

عشق میزنه تو رگا موج

دنیام روشنه حتی با نیمه ی ماه

رفیق نارفیق نمیشه نیمه ی راه

نمیکُشه کینه دلا رو

پرِ دعاهای خوبه سینه ی ما

نمیزنن به این پاها سنگ

برات نمیشه تمومِ راها تنگ

میشه از سرِ آدما جدا جنگ

میزنه روزاتو خدا رنگ

[همخوان]

تو دنیایِ من، نمیشه چشما خیس

همه آدما میگیرن انشا بیست

سوژه ی تلخ واسه ی لنزا نیست

تو دنیایِ من، دور نمیشه سینه ها از هم

پر نمیشه سینه ها از غم

تنها نمیشه نیمه راه دستم