Roozaye Roshan

تو رفتی و حالا خونه ، بدونِ تو چقدر سرده

یکی از مرغِ عشقامون، شده افسرده دِق کرده

هنوزم از تبِ دستات ، دمادم حُرمِ آتیشم

هنوزم توی رویاهام ، دارم با تو یکی میشم

تو بیرحمیِ این دنیا ، تو با من مهربون بودی

همون عشقی که می خواستم ، واسه من تو همون بودی

می دونم قلبِ کوچیکم ، واسه دوست داشتنت کم بود

هنوزم میشه عاشق شد ، هنوزم میشه با هم بود

عزیزِ مهربونِ من ، بیا تو بهترینم باش

کنارم باش و با من باش ، بیا عاشقترینم باش

بیا برگرد و باز هم تو ، تپش های دلِ من باش

تو این روزای تاریکی ، واسم روزایِ روشن باش

تو بیرحمیِ این دنیا ، تو با من مهربون بودی

همون عشقی که می خواستم ، واسه من تو همون بودی