Dige Nemitoonam

منو کجا جا گذاشتی که پیدا نمیشم مثه یه آواره

بگو

من هنوزم شک دارم که رفتی هر کسی میگه کجاست میگم هیس

جای خالیش همیشه پیشم ، نگهش داشتمش تا که پیر شم

نه این که نشه، نمیخوام کسیو، هر کی میرسه میگه از بچگیشه

اره من همین طوریشم ، ترجیهم نوره ماهه ، تا که این شمع

این بغضا چارشون همینه که روی (این) کاغذا تلافی شن

دیگه نمیتونم

یاد چشمات میوفتم ، صورتم خیس میشه که هر بار چشماتو گفتم

دیگه نمیتونم

پنهون کنم که نگمش ، من واسه تک تک مژه هاش قصه میگفتم

کاش بشه یه بار دیگه صدای تو رو من بشنوم باز

یادته بهم میگفتی که هر چی که دور باشیم روحم هست باهات

جالبه الان نمیدونم کجای دنیایی، رفت دلم با

خاطره بار اول که چشام یهویی توی چشمت افتاد

کاش بشه یه بار دیگه صدای تو رو من بشنوم باز

یادته بهم میگفتی که هر چی که دور باشیم روحم هست باهات

جالبه الان نمیدونم کجای دنیایی، رفت دلم با

خاطره بار اول که چشام یهویی توی چشمت افتاد

دیگه نمیتونم

یاد چشمات میوفتم ، صورتم خیس میشه که هر بار چشماتو گفتم

دیگه نمیتونم

پنهون کنم که نگمش ، من واسه تک تک مژه هاش قصه میگفتم

دیگه نمیتونم

یاد چشمات میوفتم ، صورتم خیس میشه که هر بار چشماتو گفتم

دیگه نمیتونم

پنهون کنم که نگمش ، من واسه تک تک مژه هاش قصه میگفتم

دیگه نمیتونم

این خنده هه یه دکوره میزارم رو لبم ، قلبم نگه قصه هه چی شد پس…