Koja Gorizam

ای توبه ام شکسته از تو

کجا گریزم

ای در دلم نشسته از تو

کجا گریزم

ای نور هر دو دیده بی تو

چگونه بینم

ای گردنم ببسته از تو

کجا گریزم

اشکم ولی به پای عزیزان چکیده ام

خارم ولی به سایه ی گل آرامیده ام

همچو نی مینالم از

سودای دل

آتشی در سینه دارم جای دل

سوخته ام از داغ ناپیدای دل

همچو موجم یک نفس آرام نیست

بس که طوفان زا بود دریای دل