Tekyegah

آخر چرا در بخت من

در روزگار سخت من

غزال اقبالم گریزان می رود

تکیه بزن به شانه ام

ای دل پر بهانه ام

ما که غریب این دیاریم

نمیرسد به داد ما

غریبه ای و آشنا

بیا به درد هم بباریم

شکر دهانم

بگو بدانم

چه کرده ام زِ من جدایی

غم تو جانا

به لب رسیده

فقط به من بگو کجایی

تکیه بزن به شانه ام

ای دل پر بهانه ام

ما که غریب این دیاریم

نمیرسد به داد ما

غریبه ای و آشنا

بیا به درد هم بباریم