Asre Asheghi

ای که از عاطفهِ دوری ، من به دامِ تو اسیرم

تشنه ی عشقِ تو هستم ، بی تو از زندگی سیرم

تو از این عاشقِ خسته ، خیلی دوری و سرابی

تورو داشتن آرزومه ، مثِ رویا ، مثِ خوابی

دلِ من بی تو می میره ، به غمت عادت نداره

تو منو ببخش و برگرد ، دلِ من طاقت نداره

پیشِ هم بودیم و انگار ، فرصتِ عاشقی کم بود

عصرِ اون روزی که رفتی ، عصرِ عاشق شدنم بود

نمی خوام اینجا بمونم ، چون پُر از حسِ سقوطم

تو خودت آیینه ای و ، منم عکسِ روبروتم

خسته ام ، خسته تر از شب ، شبی که فردا نداره

منم اون مسافری که ، تو دلِ تو جا نداره

دلِ من بی تو می میره ، به غمت عادت نداره

تو منو ببخش و برگرد ، دلِ من طاقت نداره