Etefagh

چشمات رو بستی اونور پلکات

از این به بعد تنها فقط رویاست

اینجا که من دور از تو ایستادم

ابری ترین جای جهان اینجاست

ای کاش یکی میگفت این لحظه

چشمای من درگیر کابوسه

از تو فقط یه قاب عکس مونده

که حتی آدم رو نمی بوسه

الان که خوابیدی و تاریکم

تازه میفهمم تو چرا بودی

توی جهانی که همه سنگند

تو عشق بودی اتفاق بودی

به روزگار تلخ و بی ارزش

هر باز میبینم گریه میخندم

واسه شنیدن صدای تو

دائم فقط چشمام رو میبندم

بیدار شو بیدارم کن از این درد

بگو یه خواب خیلی بد دیده ام

بشین سر جات و نگاهم کن

از جای خالیت خیلی ترسیدم