Digar Nafas Nist

به باد داده ای داده ای خاکستر من

گرفتی سایه ات سایه ات را از سر من

به باد داده ای داده ای خاکستر من

گرفتی سایه ات سایه ات را از سر من

نشستی بر تماشا بی تفاوت

به خاک افتادن و فرسودن من

گرفتارم به رنجی بی نهایت

شده افسانه ا‌ی آسودن من

گرفتارم بدین زندان غربت

مرا یارای رفتن از قفس نیست

برای زندگی تنها و بی تو

منِ آشفته را دیگر نفس نیست

به باد داده ای داده ای خاکستر من

گرفتی سایه ات سایه ات را از سر من

به باد داده ای داده ای خاکستر من

گرفتی سایه ات سایه ات را از سر من