Haghighat

یه وقتایی سنگین ترم از کام پشت پک آخر سیگارات

ولی با خودم تکرار میکنم این حال سنگین پاته آخر چی حالا؟

بیا بیرون از این همه مرور د حلوا نمیدن که دم در غروب، کدوم طلوع دیدی بشه سر شب شروع با حقیقت بساز نه رویاهای دروغ!

سختیرو من کش میدم رفتنه عشقمو من کش میدم چقد چرت گفتنو ولی منه صبور فقط تو دلم مشتمو زیره فکش دیدم!

گهگاهی تنهایی بد نیست که فک کنی ببینی که چیا باشه ترجیحت برد ماله اونه که با خدا باشه هم تیم دلخوش نکن به دوپاهای وحشی

دلگیر نباش که راه بازه هنوز تا کلاغ نرسیده نیست داستان تموم

خیلی جاها شاید خیلی چیزا بدی ولی بالاخره سبز میشه گنبد کبود

دلگیر نباش که راه بازه هنوز تا کلاغ نرسیده نیست داستان تموم

خیلی جاها شاید خیلی چیزا بدی ولی بالاخره داغ میشه واس مام تنور

زندگی نمیشه با حرفا آدما اونا نبودن حتی تو بطن ماجرا یه جوری منو تورو به سخره میگرن انگار خودساخته بودنو دست ما هوا

جوونی که رفته تو حباب و این آینده که بگو سهم ما چیاست؟ انقدی حرف تو دل هست که خط به خط این دفتر سیا ست.

ازهیچکی بت نساختم، هیچ وقت، حتی خودم دیگه بت شکنم. هرچی حلق مردم بدی تهش فردا از دیروز باز گشنه ترن،من

سرو ته زمینو سر کردم دیدم خودیا میتونن غریبه ترشن پس با نبودن یه سریا دیگه میشه باختن کمتر و هزینه کمتر کرد.

باس بشه یعنی بالاخره میشه من اونی میشم که پی روزنه میره حتی اگه که اینبار نشد یه تجربه میشه بر فرصت دیگه

اینبار میشم یه کوه بره خودم، یه دشمن بر منه دشمن خودم، نمیشم داس بره کشتن گلم، تو از باختن بگو من از جراته خودم!

بیا منو قدمم بزنن د لعنتی بیا منو مترم بکن، گرده مرده روی خاکم بپاش وایسا ببین که من زندم یا تو؟

روزگار میگذره ولی مهم اینه که چجوری بهتره، مهم اینه تو محکم باشی باز تو روزایی

که هرکسی به یه قیمته

دلگیر نباش که راه بازه هنوز تا کلاغ نرسیده نیست داستان تموم

خیلی جاها شاید خیلی چیزا بدی ولی بالاخره سبز میشه گنبد کبود

دلگیر نباش که راه بازه هنوز تا کلاغ نرسیده نیست داستان تموم

خیلی جاها شاید خیلی چیزا بدی ولی بالاخره داغ میشه واس مام تنور