Rahe Bargashti Nist

جفتمون میدونیم تهشیم

انقد کشیدیم از هم که خفه شیم

بریدیم سر چی

کی بوده مقصر

میخوام همه چی مث سیگار روشن شه

منو ببر از یادت

نمیخوام بدم عذابت من

نمیخوام ببینیم جایی

نمیام حتی به خوابتم

میمونه حسرتت به دلم باید ما همو کمتر ببینیم

هیچ جوره راه برگشتی نی نه راه برگشتی نی

به یه جا راه رسیدیم به هم اصلا فرصت برگشت نمیدیم

تش ما یا همو از دس میدیم یا یکیمون از دس میریم

رسیدیم اخرش جا لبات جونمو دیدم که به لبم رسید

نمونده راه برگشتی ما ته یه بن بست یه طرفه ایم

کلشو فک کردم به اینکه بتونیم بمونیم کنار هم

ما دو تا رقاص خوبیم اما نشد برقصیم به ساز هم

فرق داره فکرامون خیلی من دنبال لیلی تو بنزا تو برلین

پ پیکارو سیک میرم حس کنم سر میشم هنوزم فسیا تو فیسم حس میشن

پا رو دلم میذارم

مهم نی بعد تو چی میشه

بعد من تو میاد کی پیشت نبودت

نسخه دلمو میپیچه

من خواستم یه درد ا دردامون دوا کنم

دیدم خودم تو رابطه فدا شدم

دیدم بهتره حالت تو وقتی میرم

دیدم علاقه توت بوده ادا کلا

پ خوبه برا تو نه

این آدما که دارن هواتو بد هستش

جای دستاشون رو دستات تو پس بذار

حسرتت بمونه برا خودم

میمونه حسرتت به دلم باید ما همو کمتر ببینیم

هیچ جوره راه برگشتی نی نه راه برگشتی نی

به یه جا رسیدیم به هم اصلا فرصت برگشت نمیدیم

تش یا ما همو از دس میدیم یا یکیمون از دس میریم

نداریم راه برگشتی نه

از اون موقع با همه سرسنگینم

از وقتی که گذاشتی رفتی و

نذاشتی بفهمیم چند چندیم اه

دارم تورو ا دس میدم

تو نیستی و شده پر خستگی تنم

من هنوز خماره چشاتم فقط خودمو به نعشگی زدم

عکس قشنگ تر از این نمیشه خوب افتادی از چشمم

میگفتم تو برام اصل جنسی همشون قلابی عن فیکن

هنوزم پای حرفمم هنوزم دوستت دارم

مال هم نیستیم دیگه به جا سرت ' بار غمت رو شونه هامن

خسته شدیم دیگه هم من هم تو

همه لبخندام مصنوعی بدتر از تو

من مث داوینچی زجرتو میکشم

اما تو هی هرروز رنگ عوض کن

من تنگ بود دلم

تو سنگ بود دلت

اسم تو همه جا وصل بود بهم

تو برو شاید حست از توم بره

منم میرم تا لبای تو خندون بشه