Hava Saf Shod

واسه گفتن حرفام با تکست و کلمه

سخت ولی آسون چون پر تکست تو کلّمه

در ذهن قفل شد بروی نق و ضررش

 که قلمم الکی پس هی جوهر نده

شهر من همیشه شب هاش صبحن

خیلیا بودن اسیر شب هاش شدن

هزاران تجربه تو زمان شدم

دیدم منم فرکانس زمان گذر

بز کردم کردم همه آغوزای دورمو اونا که میبیننم میخوره فکشون گره

میگذره روزام بی هول و واهمه مالی نیستن آدم بخواد پی حرفشون بره

با اینکه دیدم از همشون حرکت و فن بسیار

نمیذارم علاقم به آدماش کم شه زیاد

وقتی با کفش هام راه نرفتی بگو تو چی داری که بخوای از من بگی ها

.

لذت دنیا رو اون کسی برد

که هم بخشید و هم پوشید و خورد

تهش اونی که کیسه اش محکم گره خورد

خودش مُرد و مال رو کَسِ دیگه برد

بالا پایین این روزگار رو دیدم

رنگ رو شنیدم و لحظه رو چشیدم

جلو چشام واقعیتو اونا چیدن

ولی من حقیقتو بهتر میکشیدم

دور شدم از خیل نگران

نمانده میدی به خیر دگران

شیرجه زدم تو برکه ی الان

خواستم هرچی خواست دل بشه عیان

هر روز با این مشت های بسته

چرخید قلم دیدم پشتکاره رمزش

باز شد همه قفل های بسته

الان آماده ام واسه دوران بعدش