Inja Cheraaghi Roshaneh

هر جا چراغی روشنه

از ترس تنها بودنه

ای ترس تنهایی من

اینجا چراغی روشنه

اینجا یکی از حس شب

احساس وحشت میکنه

هر روز از فکر سقوط

با کوه صحبت میکنه

جایی که من تنها شدم

شب قبله گاه آخره

اینجا تو این قطب سکوت کابوس طولانی تره

من ماه میبینم هنوز

این کور سوی روشنو

انقدر سو سو میزنم شاید یه شب دیدی منو

هر جا چراغی روشنه

از ترس تنها بودنه