Rahe Man
Song
·
6 mins 13 secs
·
Jan 24, 2013
Song
·
6 mins 13 secs
·
Jan 24, 2013
اینک زیر نورافکن
اوج شعر من، آخرین پرده قصه
قصک مردی که غرورش را رها نکرده
-هر چه، هرچه که بود
مثل فانوس گرم و روشن بود
مثل هیچکس نبود شبیه من بود
-چون پرنده اگر لرزیدم زیر باران
اگر ترسیدم وحشتم را به تو بخشیدم
سقوطم را به چشم دیدم
حال فهمیدم چه دل شکن بود
-این راه من بود، این راه من بود
این راه من بود، این راه من بود
-صد آه اگر کشیدم سایه ای را سر نبریدم
صد بار اگر بوسیدی من هزاران بار بوسیدم
-زخم چین پیرهن
سقوطم را به چشم دیدم
حال فهمیدم چه دل شکن بود
-این راه من بود، این راه من بود
این راه من بود، این راه من بود
-صد آه اگر کشیدم سایه ای را سر نبریدم
صد بار اگر بوسیدی من هزاران بار بوسیدم
-زخم چین پیرهن
هدیک دوست وقتن رفتن بود
هرگز برنگشتم این راه من بود
این راه من بود، این راه من بود
-خواب خوب بی قفس بودم
بی تو رفتم با تو برگشتم
خواب خنده لحظه به لحظه
آخر خون ته شکنجه
-این تمام خواب وطن بود
این کار من بود ، این کار من بود
-در هم بودم بر هم بودم اما خود خودم بودم
در هم بودم بر هم بودم اما خود خودم بودم
-سایه بودم شبنم بودم
زخم گل را مرهم بودم
کارم از نو سرزدن بود
-این راه من بود ، این راه من بود
این راه من بود، این راه من بود
-صد آه اگر کشیدم سایه ای را سر نبریدم
صد بار اگر بوسیدی من هزاران بار بوسیدم
-زخم چین پیرهن
هدیک دوست وقتن رفتن بود
هرگز برنگشتم این راه من بود
این راه من بود، این راه من بود
%2Ffe573fd4.jpg&w=256&q=75)
%2F09158d55.jpg&w=256&q=75)
%2F73e70d56.jpg&w=256&q=75)
