Rozaneh

توروزنه ی نوری

در خانه ی ظلمت پوش

دبباچه ی آغازی

برمتن شب خاموش

چیزی به من از باران

چیزی به من از پرواز

چیزی به من ازگریه

چیزی به من از آغاز

می بخشی ومی خوابی

در بستر ی از اعجاز

می مانم ومی رویم

در سنگر یک آغوش

برمتن شب خاموش

شب حوصله می سوزد

وقتی که تو در خوابی

ظلمت همه دنیا ست

وقتی تو نمی تابی

تندیسه ی تنهایی

در خوابی

وزیبایی