Taghdir Hasood

پر بغض صدام

پر حرف گلوم

یه دیوار پیش روم

پر از عکسای ما

پر از عکسای تو

که تو بودی پلوم

مس خواب کوتاه

رد میشدن روزا

کسی جز تو نبود

تا گرفتش ازم

تو رو بعد یه عمر

تقدیر حسود

شبا حرف میزنم

با خیال چشمات

میگی هستی هنوز

منو تنها کاشتی

لای خاطره هات

که تو بودی یه روز