Sahneh

یکی بود چند سال توو زندگیم

که من کلِ دنیامو مدیونشم

کسی که هنوزم دلم پیششه

کسی که هنوزم مثلِ جونشم

کسی که هنوزم توو تنهائیام

دلم وقتی خیلی براش تنگ شه

میرم پای سازم که دل تنگیام

با یک شعر غمگین یه آهنگ شه

زمانی که رو صحنه وایمیسم

زمانی که چشمم توو مَردم گمه

محاله نپرسم یه بار از خودم

یعنی امشب اون بینِ این مَردمه

محاله نپرسم یه بار از خودم

اونم مثلِ من بی قراره یعنی

کدوم شعرمو زمزمه میکنه

این آهنگمو دوست داره یعنی

زمانی که رو صحنه میرم هنوز

زمانی که پُر میشم از بغض و تب

محاله روی آخرین صندلی

یکی عینِ اونو نبینم یه شب