Bekhand Ke Donya Jedi Ni

رنگا رو دادم رفت سلیقه ام سیاه ستُ

مصرفم الان داره شدیداً میگاد

نمیدونم دلم چیو دقیقاً میخواد

شاید باید آدمارو نبینم یه سال

کسی نمیده منو از این وضعیت نجات

برام سخت تر از بردن تسلیم شدن

همه میزنن کسی نی که تضمین کنم بت

میگن جوگیر شدی می خوان تحقیر کنن تورو

برسیم لابد می خوان تعریف کنن واسه همه

به نظرم فقط باید خندید بلند

تو سینه ها قلب نیست

نمیبینن مرضاشون بدخیم شده

فقط بلدن به من و تو تجویز کنن

تو خیابون آدما رو بشناس

باحالا یه کلبه ی چوب توی کانالهای تنهایی

پول بده بالا همه سوالات

بده بره هر چی که سوخت دادی تا حالا

میدونم چند ساله دویدی از حمالا بریدی

دوست داری در بری جایی نی

یه داروی خوب میخوای دائمی

بنده پاک همه کاهنیم

تا قدرت رسید همه گاییدیم ...

میدونم دنیارو گاییدیم...

این حقته که بخندیو

دنیارو جدی نگیریو

آینده رو ندی دست بادو

باشی رو به راهو

یا ریشه میکنی سریع توو عمق خوابو

که خط قرمزه یه خط باریک بینشه

منتظر مِی دِیه پَ روز پِی دِیه

عشق و حال و کیفته

روشن چشمته

میرسی به خواسته هات

امروز روز بردته

همین امروز بردیو من

بازم رسیدم به همه چی اگه دورم

پر از آدمای خوب باشه کلا

دیگه مصنوعی نمیشه ‌گلم

کافیه آدما اگه خوب باشنو

اینجوری راحتمو

بد نمیکنه حالتمو

گفتم که پایتمو

اِی آدمیت

سفارتمو